شلا قهای ا د بی

(ملافه سالهاست خوابش می آید )


	اواخر معجزه های بهار بود من مترسکها را آب میدادم تو گوشواره های گیلاس را آویزان می کردی اینطوری به رودخانه ها فکر نمیکردیم وقتی بچه ها ی پدر همسایه پشت ما را سد زده بودند دنیا هم قرار بود پشت سد جمع نشود این واقعیت دارد مترسکها اشتباهی رشد کردند دنیا جمع شد و خاطره بچه های پدر همسایه توی باغ ما پاشید همه اینها به جهنم داغ کرده ام به بستنی فروش دوره گرد محله قبول معجزه چیزی از تو وحشی تر !!!! وقتی بچه های پدر همسایه یخ در بهشت میخورند ومن اشکهایم را \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385


	سفره بالایی ها از سفره بالاتر که بنشینی ته دیگ میخوری از داغی خورشید پایینتر ... من سفره را حدس می زنم غذا پختن را مادرم ماه را دم میکند با کمی زعفران خورشید سر سفره می آورد حتی حدس میزنم ماه هر شب تمام شود ته مانده هایش را خروسها خورده اند ! \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه شانزدهم تیر 1385