شلا قهای ا د بی

(ملافه سالهاست خوابش می آید )


	من هادی می شوم تو هدی موج رادیو مانیا را چه کسی تنظیم می کند ؟ این روزها در میان تجمع سایت ها و وب سایت ها علاقه مندانی هستند که ثمره تلاش چند ساله خود را در چند خط یا تعدادی عکس به نمایش می گذارند . سید احمد نادمی محقق مترجم شاعر و نویسنده متولد 1343 میباشد که در رادیو فرهنگ مشغول به کار است و وب سایت رادیو مانیا را سالهاست با مطالبی از سراسر دنیا به روز می کند . آقای نادمی می گفت در مقاله ای که برای نشریه تخصصی رادیو می نوشتم به دو اصطلاح در روانشناسی برخورد کردم یکی مانیا و دیگری فوبیا بود مانیا دراصل شیفتگی به چیزی است و فوبیا ترس از چیزی که اینها هر یک در اوج خود می توانند یک بیماری باشند حال رادیو مانیا همان شیفتگی به رادیو است که در یک وب سایت حواشی آدم رادیویی و انگیزه ها و علاقه را نشان می دهد . سید احمد نادمی http://radiomania.persianblog.ir ۲ کار از خودم کار اول: رادیو از کجا معلوم که در برنامه های بعدی ات عاشق من نشوی و ترانه های فرهاد و بنان را از حفظ برایم نخوانی از کجا معلوم شاید در برنامه های بعدی ات من جهانگرد شده باشم و با تو در سواحل اقیانوسی آرام قدم بزنم و دنبال موجی باشم که ما را به پیاده روهای تاج محل ببرد لا به لای درخت های سنجدی که وقتی خمیازه می کشند بوی عطر تمام توریست ها را به دیوانگی می کشد اما چه فایده وقتی مادرم با این رابطه خو نمی گیرد و در روزهای آینده باید تو را از سمساری ها خواستگاری کنم و کار دوم: آنقدر تنها بودم که برگشتم تا کودکی ات را تماشا کنم تماشا کنم نقش لِی لِی های توی کوچه را که قد کشیده اند پاییز با بادبادک دختری که رفته بود ، برگشت تا درخاله بازی های تو میهمان باشد خواستی تو هم برگرد چادر نماز مادرت را به کمر ببند و برگ ها را در رنگ های مختلف جارو بزن \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در جمعه سی ام شهریور 1386 \|


	وقتی نیستی نقاش ها اسکناس می کشند در جیب فقرا اما برکتش را سایه و حاشور نمی زنند مجسمه سازها تندیس زیبایی را در می آورند بدون برجستگی های لذت یا فرو رفتگی های عذاب و نویسنده ها تخیل می کنند چند خطی از خورشید پشت ابر را وقتی نیستی این شهر عذاب وجدان دارد دیوارها آجر به آجر چروک می شوند و کوچه ها شرمگینند که هیچ خاطره ی با تو بودنی را ندارند بارها خواستم کوله بارم را ببندم و طناب استوا را دنبال کنم شاید در مزرعه پیر زنی مشغول پاشیدن بذر باشی یا ربان نصف النهار را دنبال کنم شاید خرس ها قطبی را از خواب بیدار می کنی اما اگر زودتر نیایی خورشید مجازی ما هم می ترکد و آسمان پر از ستاره هایی می شود که هیچ استفاده ای برای هنرمندان ندارند من و برادرم هم با هم دعوا می کنیم کدام ستاره ها برای من است کدام ستاره ها برای او \|+\| نوشته شده توسط مجید سعدآبادی در چهارشنبه هفتم شهریور 1386 \|